De doorbraak in de jaren zeventig
In 1972 katapulteerde Roman Polanski’s film “What?” Sydne Rome naar de schijnwerpers. Hoewel de film niet de verwachte kritische waardering kreeg, maakte hij van de actrice een ware ster. Ze werd al snel vergeleken met Brigitte Bardot, het toonbeeld van Europese glamour. Maar Sydne bleef trouw aan haar eigen stijl: ze was geen kopie, ze had een eigen persoonlijkheid.
Haar samenwerkingen met David Bowie, met name in “Just a Gigolo” in 1978, voegden een vleugje mysterie en glamour toe aan haar carrière. Hun vriendschap en romantische relatie versterkten de fascinerende uitstraling van de actrice en toonden tegelijkertijd haar elegantie en eenvoud te midden van de roem.
Een veelzijdige en gepassioneerde carrière
In de jaren tachtig verbreedde Sydne haar carrière: ze bracht verschillende albums uit, waarmee ze haar creativiteit tentoonspreidde, terwijl ze tegelijkertijd actief bleef in de film- en televisiewereld. Ze experimenteerde zelfs met documentairefilms, altijd op zoek naar nieuwe expressiemiddelen.
Ondanks haar succes blijft ze zich bewust van de beperkingen van een industrie die actrices vaak oppervlakkige normen oplegt in plaats van oprecht professioneel respect. Op persoonlijk vlak heeft ze liefde en een gezin gevonden: ze trouwde eerst met fotograaf Emilio Lari en vervolgens met dokter Roberto Bernabei. Ze adopteerde twee Braziliaanse dochters en vond zo een waardevolle balans buiten de schijnwerpers.
