De Erfenis van Kamer 404 (Deel 2 – De Ontknoping)
Maya’s hart hamerde in haar keel. De zware voetstappen kwamen steeds dichterbij. Ze taste in het diepe duister om zich heen, greep haar laptop en de koperen sleutel, en liet zich geruisloos achter een brede archiefkast glijden.
De deur van het notariskantoor zwaaide met een luid gekraak open. Een felle lichtstraal sneed door de duisternis. Maya hield haar adem in, haar hand stevig op haar mond gedrukt om zelfs het kleinste geluid te onderdrukken. De gedaante met de zaklamp liep langzaam naar het bureau van de notaris, mompelde iets onverstaanbaars en begon door de papieren te ruziën.
Dit was haar kans. Met geruisloze stappen glipte Maya achter de kast vandaan, schoot de gang op en rende de trap af. Pas toen ze de zware buitendeur achter zich dichttrok en de ijskoude regen haar gezicht raakte, durfde ze weer adem te halen.
### De Race tegen de Klok
Ze wist nu waar ze heen moest. Kamer 404 kon maar op één plek in deze stad zijn: het verlaten **Grand Hotel Belvédère** aan de rand van het bos. Het hotel was een jaar geleden gesloten na een mysterieus faillissement—precies rond de tijd dat haar broer Thomas verdween.
Maya stapte in haar auto, startte de motor en trapte het gaspedaal in. De klok op haar dashboard tikte genadeloos weg.
> **Nog exact 18 minuten.**
>
De weg was donker en glibberig door de regen, maar de adrenaline gierde door haar lijf. Na tien angstaanjagende minuten rijden doemde het enorme, donkere silhouet van het hotel voor haar op. Het zag er spookachtig uit met zijn dichtgespijkerde ramen en overwoekerde tuinen.
### Binnen in Hotel Belvédère
Maya forceerde een krakende houten zijdeur en stapte met haar telefoon als zaklamp naar binnen. De lucht was muf en rook naar stof en vergane glorie. Ze zocht gehaast naar de trap.
* **Eerste verdieping:** Alleen lege, donkere gangen.
* **Tweede verdieping:** Het kraken van het gebouw deed haar constant achterom kijken.
* **Derde verdieping:** Haar ademhaling werd zwaarder. De tijd drong.
Eindelijk bereikte ze de vierde verdieping. Ze rende door de lange gang, terwijl de lichtstraal van haar telefoon langs de deurnummers gleed. *401… 402… 403…*
En daar was het. Een koperen plaatje met het nummer **404**, glimmend in het kunstlicht.
Met trillende handen stak Maya de koperen sleutel in het slot. *Klik.* De deur zwaaide langzaam en piepend open.
Het Geheim van de Kluis
De kamer was exact zoals op het videoscherm. In het midden stond de eenzame stoel met daarop de vertrouwde, rode jas van Thomas. Maya liep er langzaam naartoe en pakte de jas op. Ze rook de vertrouwde geur van haar broer en de tranen sprongen in haar ogen.
De Laatste Minuut
